بلبلی از جلوهٔ گل بی قرار                 گشت طربناک بفصل بهار

در چمن آمد غزلی نغز خواند             رقص کنان بال و پری برفشاند

بیخود از این سوی بدانسو پرید            تا که بشاخ گل سرخ آرمید

پهلوی جانان چو بیفکند رخت             مورچه‌ای دید بپای درخت



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه نهم شهریور ۱۳۹۴ | 19:35 | نویسنده : گل صورتی |

تقدیم به آنانکه از ابر ، بارش را یاد گرفته اند

نه پوشاندن خورشید را

                                                                  

 

ای ابر آسمان

باران ببار

هرگز تو پرده میفکن به روی مهر

پنهان مکن تو قامت مهتاب را ز ما

در کار عشق  باش

خورشید را مگیر

مهتاب را مپوش

 

 



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه بیستم تیر ۱۳۹۴ | 13:1 | نویسنده : گل صورتی |

من نمیدانم که چرا میگویند

اسب حیوان نجیبی است کبوتر زیباست

و چرا در قفس هیچکس کرکس نیست ؟

گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد ؟

چشمها را باید شست

، جور دیگر باید دید

واژه ها را باید شست ، واژه باید خودِ باد

، واژه باید خودِ باران باشد چترها را باید بست

، زیر باران باید رفت فکر را خاطره را زیر باران باید بُرد

، با همه مردم شهر زیر باران باید رفت

دوست را زیر باران باید دید

، عشق را زیر باران باید جُست

(سپهری)



تاريخ : دوشنبه دهم شهریور ۱۳۹۳ | 22:17 | نویسنده : گل صورتی |
روزها فکر من این است و همه شب سخنم

که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود

به کجا میروم آخر ننمایی وطنم

مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا

یا چه بوده است مراد وی از این ساختنم



تاريخ : یکشنبه دوم شهریور ۱۳۹۳ | 9:59 | نویسنده : گل صورتی |
 به کجا چنین شتابان ؟

گون از نسیم پرسید

دل من گرفته زینجا

هوس سفر نداری

ز غبار این بیابان ؟

 همه آرزویم اما

 چه کنم که بسته پایم

به کجا چنین شتابان ؟

به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم

سفرت به خیر !‌ اما تو و دوستی خدا را

چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی

به شکوفه ها به باران

 برسان سلام ما را

                                                                        محمدرضا شفیعی کدکنی

 



تاريخ : جمعه سی و یکم مرداد ۱۳۹۳ | 20:37 | نویسنده : گل صورتی |
چه زیبا خالقی دارم

دلم گرم است می دانم

که فردا باز خورشیدی ،

میان آسمان ، چون نور می آید

شبی می خواندم با مهر

سحر می راندم با ناز

چه بخشنده خدای عاشقی دارم

که می خواند مرا ، با آنکه میداند گنه کارم

اگر رخ بر بتابانم

دوباره ، می نشید بر سر راهم

دلم را می رباید ، با طنین گرم و زیبایش

که در قاموس پاک کبریایی ، قهر نازیباست

چه زیبا عاشقی را دوست می دارم

دلم گرم است می دانم ، که می داند



تاريخ : چهارشنبه بیست و نهم مرداد ۱۳۹۳ | 13:6 | نویسنده : گل صورتی |

سکوت ، نه

 تقدیم به:  کودکان به خون خفته غزه 

ای بمب زشت و بد

در این اتاق کوچک و بر سقف خانه ام

آخر چه می کنی ؟

وقتی تو آمدی

من خواب بودم و دستان کوچکم

دستان آن عروسک خود را فشرده بود

دستان من کجاست ؟

گم شد عروسک من ،  زیر خاک رفت



تاريخ : یکشنبه پنجم مرداد ۱۳۹۳ | 16:3 | نویسنده : گل صورتی |

من، بر اين ابري كه اين سان سوگوار

اشك بارد زار زار

دل نمي‌سوزانم اي ياران، كه فردا بي‌گمان

در پي اين گريه مي‌خندد بهار.

 

ارغوان مي‌رقصد، از شوق گل‌افشاني

نسترن مي‌تابد و باغ است نوراني

بيد، سرسبز و چمن، شاداب، مرغان مست مست

گريه كن! اي ابر پربار زمستاني

گريه كن زين بيشتر، تا باغ را فردا بخنداني!

 

گفته بودند از پس هر گريه آخر خنده‌اي‌ست

اين سخن بيهوده نيست

زندگي مجموعه‌اي از اشك و لبخند است

خنده شيرين فروردين

بازتاب گريه پربار اسفند است.

 

اي زمستان! اي بهار

بشنويد از اين دل تا جاودان اميدوار:

گريه امروز ما هم،  ارغوان خنده مي‌آرد به بار

                                                                             فریدون مشیری

 

 



تاريخ : دوشنبه بیست و سوم تیر ۱۳۹۳ | 16:20 | نویسنده : گل صورتی |
 

علي اي هماي رحمت تو چه آيتي خدا را

که به ماسوا فکندي همه سايه‌ي هما را

دل اگر خداشناسي همه در رخ علي بين

به علي شناختم به خدا قسم خدا را

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند

چو علي گرفته باشد سر چشمه‌ي بقا را

مگر اي سحاب رحمت تو بباري ارنه دوزخ

به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

 

 


تاريخ : دوشنبه شانزدهم تیر ۱۳۹۳ | 11:22 | نویسنده : گل صورتی |

سر شب ، عاشق باران بودم

و دلم ، لک زده تا

بچکم از لب دیوار حیاط

نم آبی بزنم باغچه را

یاکریمی به دلم پر زده بود

که در ایوان خنک

تکه نانی بخورم

جرعه آبی لب حوض

بپرم تا لب بام



تاريخ : یکشنبه هشتم تیر ۱۳۹۳ | 15:58 | نویسنده : گل صورتی |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.